Ik ben in een vorig leven nog wel eens projectmanager geweest. En op een gegeven moment had ik een extra programmeur nodig voor mijn team. Ik had er maar twee, en die verzopen in het werk. Na stevig wat gepalaver met de baas mocht ik iemand (laten) aanwerven. Dus werd er een vacature uitgeschreven.

Het was in december, en ik woonde toen nog in Leuven. Daar is een jaarlijkse kerstmarkt, en soms vind ik dat soort dingen wel eens amusant. Dus ik liep daar maar wat rond, een Glühwein drinkend op tijd en stond om warm te blijven, want naar goede traditie was het nogal een hondeweer (en natuurlijk geen witte kerst). Toevallig kom ik daar een programmeur tegen met wie ik vroeger wel eens samengewerkt had. Ik vroeg hem terloops of hij misschien niemand kende die wel met mij wilde werken, en hij zei dat ie wel interesse had. Hij was een beetje uitgekeken op het bedrijf waar ie zat, en een nieuwe baan leek hem wel wat. Omdat ik wist dat ie goed was, zei ik dat hem dat ie sito presto zijn CV moest opsturen, en dat ie een heel goede kans maakte.

Een paar dagen later liep ik het HR kantoortje eens binnen, om te zien of ze al vooruitgang geboekt hadden, en natuurlijk ook om te weten of mijn programmeur inderdaad een gooi gedaan had naar de job. De HR dame zei me dat ze nog geen enkele valabele kandidaat hadden. Raar… Dus ik contacteer die mens, en vraag hem of hij dan toch geen interesse meer heeft. Blijkt dat hij een CV opgestuurd had, en zelfs al tegenbericht gekregen had: zijn kandidatuur was jammer genoeg niet weerhouden, en blablabla… u kent het wel. Daar was ik natuurlijk niet zo gelukkig mee, dus ik terug naar het kantoortje van HR. Hoe dat daar zat, en hoe ze ‘t in haar  hoofd haalde van zo’n kandidaat af te wimpelen? Bleek dat ze zijn sollicitatie vertikaal geklasseerd had omdat er een paar schrijffouten in zijn mail stonden. Nee, de CV had ze eigenlijk niet bekeken, ze ging allereerst voort op het begeleidend schrijven. Hallo?

Uiteindelijk heb ik HR opzij geschoven, en heb ik gedaan gekregen dat de mens in mijn team terecht kwam. Hij is na nieuwjaar begonnen en heeft jaren in die firma gewerkt. Tot grote tevredenheid van alle betrokkenen (op de dame van HR na misschien). Oh ja, die van HR had gelijk hoor, hij kon niet foutloos schrijven, dat viel zelfs mij op bij tijd en wijle (en ik kan het ook niet). Maar programmeren kon ie als de beste, en dat was precies waar ik hem voor nodig had.

Sindsdien stel ik me toch wel eens vragen bij wat de mensen van HR soms uitspoken. En als ‘t aan mij ligt, als ik mensen nodig heb probeer ik daar HR zoveel mogelijk buiten te houden. Ik ken nog wel wat technisch georiënteerde managers die er zo’n idee op nahouden. Hoe zou dat komen, denkt u?

Zeg mij nu eens eerlijk, als u in HR zit en er gelijkaardige praktijken op nahoudt, kan het u echt iets schelen of de monteur die uw CV (centrale verwarming dus) komt repareren foutloos kan schrijven? Of zelfs of hij überhaupt kan schrijven? Of wilt u gewoon weer snel in de warmte zitten? Ik weet in ieder geval wel wat ik zou willen in zo’n geval. En dat is niet een literair talent…