Waarom wilt u voor ons bedrijf werken? Een klassieker tijdens sollicitatieinterviews. Wel, ik vrees dat ik u wat ga schokken. Ik wil helemaal niet zo persé voor uw bedrijf werken. Ja, ik weet het, ik ben te eerlijk en te open

Waarom ik dan bij jullie solliciteer? Wel, dat lijkt me nogal eenvoudig. Jullie hebben een jobaanbieding die mij interesseert. Iets wat ik waarschijnlijk wel graag zou doen. Iets wat ik me over een paar jaar nog zie doen. Iets waarin ik kan groeien en mezelf kan ontwikkelen. Doorgroeien ook, hetzij in dezelfde functie, hetzij naar andere functies in het bedrijf.

En dat, beste bedrijfsleiders en HR-medewerkers, is nou net wat ik zoek. Een boeiende, interessante job met toekomstperspectieven. Of dat nu bij jullie is, of bij een ander bedrijf, dat is wat mij betreft van minder belang.

Ik heb in de loop der jaren wel al wat sollicitaties meegemaakt, en een groot nadeel daarin is dat ik nogal eerlijk ben. Ik zeg de dingen zoals ik ze zie. Niet iedereen kan dat even goed verteren, blijkbaar. Dus als ik zeg dat ik niet zo speciaal interesse heb in het bedrijf, dan wel in de job, dan schrikken nogal wat mensen. Sommigen kunnen daar een eind in meegaan, sommigen niet, en sommigen zijn zelfs geschokt. En dat laatste is eigenlijk grappig, alles welbeschouwd.

Denk er eens over na. Ik wil een job die mij interesseert. Niet echt in eender welk bedrijf, maar doorgaans maakt het bedrijf me dus niet veel uit. Wat weten we over mensen die hun job graag doen? Er zijn talloze studies over gemaakt, maar één ding waarover ze het allemaal wel eens zijn, is dat iemand die zijn job graag doet, hem ook meestal beter doet dan iemand die zijn job niet graag doet. Tuurlijk zijn die extra-legale voordelen interessant. Tuurlijk is het leuk om in een open bedrijfscultuur te werken. Maar als de job geen voldoening geeft, dan zijn al de andere voordelen niet genoeg om de mensen gelukkig te houden. Weinig mensen werken echt voor geld, en degenen die het wel doen, doen het dan nog voor de voordelen die veel geld hebben met zich meebrengt.

Ergens heb ik het verhaal gelezen van een bedrijfsleider die een jonge, briljante en net afgestudeerde ingenieur in dienst wilde nemen. Hij had nogal wat concurrentie op dat vlak van grotere bedrijven die betere voorwaarden boden. Toch ging de jongeman uiteindelijk in zijn bedrijf aan de slag. Hoe dat kwam? Wel, op een dag vroeg de bedrijfsleider hem diezelfde vraag. Het antwoord was iets in de zin van: “Toen ik u aan de telefoon had, klonk het steeds alsof u blij was mij te horen. Bij de andere bedrijven had ik het gevoel dat ik het onderwerp was van een zoveelste zakelijke transactie, maar u klonk alsof u me werkelijk wilde hebben om wie ik ben”. Vergis u niet, dit is een heel realistisch verhaal (de auteur claimde ook dat het waar gebeurd was, en dat zal ook wel). In dit geval gaat het er om dat die jongeman wel voor een specifiek bedrijf gaat werken, vanwege de interesse die ze in hem tonen. Maar het punt is dat het bedrijf in kwestie niet belangrijk was, maar de houding van de bedrijfsleider. De jongeman kon op betere voorwaarden rekenen bij de grotere bedrijven, en had daar waarschijnlijk ook betere carrièrekansen. Maar hij ging werken voor iemand waarvan hij dacht dat die persoon werkelijk interesse in hem had. Moest één van die grotere bedrijven dezelfde interesse en hetzelfde enthousiasme tentoongespreid hebben, dan zou de balans misschien aan de andere kant doorgeslagen zijn, vanwege de extra’s op financieel en ander vlak. Het punt is dat die extra’s de druppel kunnen zijn die de emmer doen overlopen. Maar dan moet de emmer vol zijn, als hij niet vol is zullen een paar druppels geen merkbaar verschil maken.

Dus waarom wil ik voor uw bedrijf werken? Nou, jullie hebben toevallig een interessante job in de aanbieding. Dat is vaak de enige reden. Ik weet doorgaans niets over uw personeelsbeleid, ik weet niet over hoe ‘t er intern aan toegaat, etc… Hoe zou ik het ook moeten weten? De enige manier om daar een idee van te krijgen is door lange gesprekken voeren met verschillende medewerkers binnen uw bedrijf. Dan moet ik ze eerst kennen, natuurlijk. En de enige manier om het echt te weten, is door een paar weken in uw bedrijf te werken.

Goed, uw bedrijf kan een goede of slechte reputatie hebben op dat vlak. Maar wat wil dat uiteindelijk zeggen? Een goeie reputatie kan makkelijk gekraakt worden door één ontvreden persoon. Ooit ergens gelezen dat banken een studie hadden laten doen waaruit bleek dat één ontevreden klant hen tot zestig potentiële klanten kon kosten. Geen idee hoe ze dat gemeten hebben, maar ik vond het wel een indrukwekkend getal, vandaar dat ik het ook onthouden heb. En uiteindelijk gaat het er niet om hoe iemand anders het ervaart, maar hoe ik het ervaar.

Nu, ik weet ook dat bedrijven op zoek zijn naar iemand die “past” in het bedrijf. Vraag is hoe je dat gaat beoordelen zonder de mens in dienst te nemen? Tuurlijk, soms is het zonneklaar, maar meestal dus niet. En als ‘t niet zonneklaar is, wat geeft er dan de doorslag bij al dan niet aanwerven van een bepaald persoon? Dat is lang niet altijd zonneklaar, voor mij althans niet.

Dus als u mensen zoekt, beste bedrijfsleider of HR-verantwoordelijke, denk misschien eens wat out-of-the-box als een kandidaat u geen standaard antwoord geeft op uw vragen. Wie weet heeft u, uw bedrijf en de kandidaat ik kwestie er allemaal baat bij. En daar draait het tenslotte om, niet?